Ostatni dołek par 4 na polu. Dużo ciekawszy z białych niż z żółtych tee. Dołek, na którym jest niesamowita różnica trudności dla graczy początkujących, średnich i najlepszych. Sprawia to, że dla graczy początkujący można traktować ten dołek jako krótkie par 5.
Niektórzy gracze próbują skracać dołek nr 6 jednak należy podkreślić, że powoduje to duże ryzyko dla innych graczy na polu gdyż nieumiejętnie zagrana piłka może przelatywać nad greenem 5 gdzie mogą być gracze. Jest to stanowczo wzbronione.
Najłatwiej jest w okresie wiosennym lub późno jesiennym gdyż za slice z tee praktycznie nie ma żadnej kary gdyż nawet lądując w raughie na prawo faiwaya 5 możemy piłkę znaleźć.
Klubowicze jak i sam klub dostrzegając te zagrożenia oraz wręcz specjalne zagrywanie tego dołka przez fairway 5 próbują temu przeciwdziałać.
Atakując green nie powinniśmy mieć problemów. Czasem jednak warto zagrać przed green i pozwolić aby piłka się na niego wtoczyła.
Otocznie greenu kryje niespodziankę, a mianowicie mimo, że sam green jest płaski z dwoma półkami to zarówno wejście jak i prawa strona nad nim pochylona jest w lewo i piłki zawsze odbijają się w lewo. Warto to wykorzystać i zagrywać na prawą stronę green’u, dzięki czemu piłka wtoczy się nam na green. Ponieważ flaga może być na prawej górnej lub lewej dolnej półce musimy zdecydować jak bardzo w prawo gramy approach, aby piłka stoczyła się nam na właściwą półkę.
Dołek nr 6 jest bardzo fair i sam z siebie nie psuje wyniku graczom. Jeżeli gracz nie popełni błędu i będzie umiał wykorzystać ułatwienia dołka to schodzi się z tego dołka z sumiennie ugranym par’em lub birdie. Praktycznie oba te wyniki nie zależą od szczęścia, dlatego tak bardzo cieszą na tym dołku.